تجاوز اى در طلب زندگى آسوده * بايد نكنى دل بستم آلوده بر حق كسى تجاوز آن ننموده * ترسش ز عذاب متجاوز بوده لا يعاب المرء تباء خير حقه ( إلخ ) سرزنش نگردد كسى كه در حق خويش سهل انگارى كرد ، سرزنش و لعنت خدا بر آن كسى كه به حق ديگران تجاوز نموده و در صورتى كه بر خويش چنين نمى خواهد و كسانى كه از حق ديگران براى خويش آسايش مى طلبند ستمكار و ظالمند و خداوند متعال ستمكاران را در آخرت عذابى بس سنگين خواهد داد و به كيفر اعمالشان خواهد رسانيد و پارسايان و مردان نيكو و پرهيزكار تجاوز نمى كنند به مال ديگران كه از عقوبت عمل خويش بيم دارند و مى دانند چه عذابى در پى متجاوز است و ( خداوند مى فرمايد يكى از گناهان بزرگ كه انسان را بدوزخ مى كشاند تجاوز به حق ديگران است ) كه ستمگرى و ظلم باشد و خداوند بزرگ هرگز ظالمان را نمى بخشد و در روز جزا به پاداش كيفرشان خواهند رسيد . پس : آنان كه در طلب زندگى آسوده ترى مى باشند نبايد دل و كردارشان بر ستم گرى آلوده گردد و بر حق ديگران تجاوز نمايند نيز پارسايان و نيكوكاران بر حق ديگران تجاوز نكنند زيرا از عذابى كه خداوند متعال بر متجاوزين قرار داده است بترسند و از تجاوز دورى جويند .